De ontstekingskabel legt de verbinding tussen de bobine en de bougiestekker. In geval van een defect moet snel tot vervanging worden overgegaan om gevolgschade te voorkomen.<\/p>\n
In principe is de ontstekingskabel een eenvoudige kabelverbinding, die de door de\u00a0bobine<\/a>\u00a0gegenereerde hoogspanning doorstuurt naar de\u00a0bougiestekker.<\/strong><\/a> Omdat de hoogspanning \u2013 gegenereerd door de bobine tot 30.000 V \u2013 de neiging heeft om spanningspieken te veroorzaken, is de ontstekingskabel bijzonder doeltreffend ge\u00efsoleerd. Hiervoor wordt meestal een dikke siliconenlaag gebruikt. Deze isolerende laag kan echter ook na verloop van tijd beschadigd raken: Marters houden vooral van ontstekingskabels, maar scheuren kunnen ook optreden als gevolg van veroudering. Als u de ontstekingskabels niet zorgvuldig legt, kunnen slijtpunten er ook voor zorgen dat de spanning op de verkeerde plaats overslaat.<\/p>\n Als er een ongewenste spanningspieken op de kabel zijn, wordt de ontstekingsvonk op de stekker zwakker. Wanneer de motor stationair draait, heeft dit mogelijk geen effect, maar wanneer u de motor meer gebruikt, neemt de druk in de cilinders toe. Een zwakke ontstekingsvonk is niet langer voldoende om het brandstof-luchtmengsel te ontsteken. Dit leidt tot sporadisch uitvallen van afzonderlijke cilinders en een onregelmatige motorloop. De volgende symptomen zijn het gevolg hiervan:<\/p>\n Afhankelijk van de omvang van de schade aan de ontstekingskabel kunnen de genoemde symptomen meer of minder uitgesproken zijn. Omdat reparatie niet meer mogelijk is, moet u de ontstekingskabels vervangen of laten vervangen bij een garage. Vervanging als zodanig is relatief eenvoudig, meestal kunt u de ontstekingskabel eenvoudig aan de ene kant in de bougiestekkers draaien, en aan de andere kant in de bobines. In sommige voertuigen zijn de bougiestekkers stevig bevestigd aan de ontstekingskabels.<\/p>\nHoe een defecte ontstekingskabel merkbaar is<\/h2>\n
\n